عاشق دل شکسته

روزگار

parryharry2002 — Sun, 27 Dec 2009 20:44:18 GMT

تو چشمتون چه قصه هاست

نگاهتون چه آشناست

اگه بپرسين از دلم

ميگم گرفتار شماست

نگاهتون پيش منه

حواستون جاي ديگه است

خيالتون اينجا که نيست

پيش يه رسواي ديگه است

نفس نفس تو سينه ام

عطر نفس هاي شماست

اگر که قابل بدونين

خونه دل جاي شماست

مي ميرم از حسادت

دلي که دلدار شماست

کاش ميدونستم اون کيه

که اين روزا يار شماست

خوشا به حال اون کسي

که توي روياي شماست

شما گناهي ندارين

اين روزگار بي وفاست

تو خلوت شبونه ام

خالي فقط جاي شماست

تو جام مي تموم شب

نقش تو چشماي شماست

امید،زندگیست

parryharry2002 — Sun, 06 Dec 2009 12:35:55 GMT

گفته اند اسبي به بيماري گرفتار آمد و پشت دروازه شهر بيفتاد . صاحب اسب او را رها کرده و به داخل شهر شد مردم به او گفتند اسبت از چه بابت به اين روزگار پرنکبت بيفتاد و مرد گفت از آنجايي که غمخواران نازنيني همچون شما نداشت و مجبور بود دائم براي من بار حمل کند .

يکي گفت براستي چنين است من هم مانند اسب تو شده ام . مردم به هيکل نحيف او نظري انداختند و او گفت زن و فرزندانم تا توان داشتم و بار مي کشيدم در کنارم بودند و امروز من هم مانند اسب اين مرد تنهايم و لحظه رفتنم را انتظار مي کشم .

مي گويند آن مرد نحيف هر روز کاسه ايي آب از لب جوي برداشته و براي اسب نحيف تر از خود مي برد . ودر کنار اسب مي نشست و راز دل مي گفت . چند روز که گذشت اسب بر روي پاي ايستاد و همراه پيرمرد به بازار شد .

صاحب اسب و مردم متعجب شدند . او را گفتند چطور برخواست . پيرمرد خنده ايي کرد و گفت از آنجايي که دوستي همچون من يافت که تنهايش نگذاشتم و در روز سختي کنارش بودم .انديشمند يگانه کشورمان ارد بزرگ مي گويد : دوستي و مهر ، اميد مي آفريند و اميد زندگي ست .

مي گويند : از آن پس پير مرد و اسب هر روز کام رهگذران تشنه را سيراب مي کردند و ديگر مرگ را هم انتظار نمي کشيدند…

هستی

parryharry2002 — Sat, 26 Sep 2009 12:52:18 GMT

اگر روزي کسي از من بپرسد که ديگر قصدت از اين زندگي چيست

بدو گويم که چون ميترسم از مرگ     مرا راهي به غير از زيستن نيست

من آن دم چشم بر دنيا گشودم     که بار زندگي بر دوش من بود

چو بي دلخواه خويشم آفريدند     مرت کي چاره اي جز زيستن بود

من اينجا ميهماني ناشناسم     که با نا آشنايانم سخن نيست

به هر کس روي کردم ديدم آخر     مرا از او خبر او را ز من نيست

حديثم را کسي نشنيد نشنيد     درونم را کسي نشناخت نشناخت

بر اين جنگي که نام زندگي داشت     سرودم را کسي ننخواخت ننواخت

برونم کي خبر داد از درونم     که اين خاموش و آن آتشفشان بود

نقابي داشتم بر چهره آرام     که در پشتش چه توفان ها نهان بود

همه گفتند عيب از ديده ي توست     جهان را بر چه مي بيني که زيباست

ندانم اين راست گفته يا نه     ولي دانم که عيب از هستي ماست

چه سود از تابش اين ماه و خورشيد     که چشمان مرا تابندگي نيست

جهان را گر نشات زندگي هست مرا ديگر نشاط زندگي نيست

عصبانیت و قلب

parryharry2002 — Sat, 15 Aug 2009 12:42:18 GMT

استادى از شاگردانش پرسيد: چرا ما وقتى عصبانى هستيم داد مي‌زنيم؟ چرا مردم هنگامى که خشمگين هستند صدايشان را بلند مي‌کنند و سر هم داد مي‌کشند؟

شاگردان فکرى کردند و يکى از آنها گفت: چون در آن لحظه، آرامش و خونسرديمان را از دست مي‌دهيم.

استاد پرسيد: اين که آرامشمان را از دست مي‌دهيم درست است امّا چرا با وجودى که طرف مقابل کنارمان قرار دارد داد مي‌زنيم؟ آيا نمي‌توان با صداى ملايم صحبت کرد؟ چرا هنگامى که خشمگين هستيم داد مي‌زنيم؟

شاگردان هر کدام جواب‌هايى دادند امّا پاسخ‌هاى هيچکدام استاد را راضى نکرد.

سرانجام او چنين توضيح داد: هنگامى که دو نفر از دست يکديگر عصبانى هستند، قلب‌هايشان از يکديگر فاصله مي‌گيرد. آنها براى اين که فاصله را جبران کنند مجبورند که داد بزنند. هر چه ميزان عصبانيت و خشم بيشتر باشد، اين فاصله بيشتر است و آنها بايد صدايشان را بلندتر کنند.

سپس استاد پرسيد: هنگامى که دو نفر عاشق همديگر باشند چه اتفاقى مي‌افتد؟ آنها سر هم داد نمي‌زنند بلکه خيلى به آرامى با هم صحبت مي‌کنند. چرا؟ چون قلب‌هايشان خيلى به هم نزديک است. فاصله قلب‌هاشان بسيار کم است.

استاد ادامه داد: هنگامى که عشقشان به يکديگر بيشتر شد، چه اتفاقى مي‌افتد؟ آنها حتى حرف معمولى هم با هم نمي‌زنند و فقط در گوش هم نجوا مي‌کنند و عشقشان باز هم به يکديگر بيشتر مي‌شود.

سرانجام، حتى از نجوا کردن هم بي‌نياز مي‌شوند و فقط به يکديگر نگاه مي‌کنند. اين هنگامى است که ديگر هيچ فاصله‌اى بين قلب‌هاى آن‌ها باقى نمانده باشد.

خزان عشق

parryharry2002 — Wed, 08 Jul 2009 20:36:28 GMT

parryharry2002 — Thu, 14 May 2009 22:45:48 GMT

با سلامی به ارزش دوستیهای دیرینه

شرمنده که دیر امدم.

پرنده نیز عاشق بود
گهی می رفت
گهی می ماند
سپس در اوج تنهایی
گهی آواز غم می خواند
*
از این شاخه به آن شاخه
خودش را جستجو می کرد
و هر گلبرگ خوش رنگی
دلش را زیرورو می کرد
*
نه می خوردو نه می خوابید
نه می پیچید ، نه می تابید
نگاهش خسته بود اما...
به جایی دور می تازید
*

ومن حالا
به پشت پنجره ، تنها
برایش اشک می ریزم
و دستم را
برایش می برم بالا
و می خوانم دعا
*
اما !!
*
پرنده گفت :باید رفت
پرنده رفت
پرنده دور شد حالا
دگر اورا نمی بینم
*
پرنده خوب و صادق بود
پرنده نیز عاشق بود
...

سال نو مبارک

parryharry2002 — Thu, 19 Mar 2009 07:57:18 GMT

سلام.من هم خواستم مثل بقیه وبلاگ ها درباره ی نوروز و پیدایش نوروز و از این جور مطلب ها بنویسم.اما دیدم خیلی تکراری شده. فقط به این جمله بسنده میکنم که

بهار بهترين بهانه برای آغاز و آغاز بهترين بهانه برای زيستن

آغاز بهار بر شما مبارک

نکته از انجیل

parryharry2002 — Thu, 26 Feb 2009 12:36:18 GMT

در آیه ی ۳۳ مالاچ آمده است:

"او در جايگاه پالاينده و خالص کننده ي نقره خواهد نشست"
اين ايه برخي از خانم هاي کلاس انجيل خواني را دچار سر در گمي کرد.آنها نميدانستند که اين
عبارت در مورد ويژگي و ماهيت خداون چه مفهومي ميتواند داشته باشد.از اين رو يکي از خانم ها
پيشنهاد داد فرايند تصفيه و پالايش نقره را بررسي کنند و نتيجه را در جلسه يبعدي انجيل خواني به
اطلاع سايرين برسانند.

همان هفته با يک نقره کار تمس گرفت و قرار شد او را در محل کارش ملاقات کندتا نحوه ي کار او را
از نزديک ببيند.او در مورد علت علاقه ي خود،گذشته از کنجکاوي در زمينه ي پالايش نقره چيزي نگفت.

زن انديشيد ما نيز در چنين نقطه ي داغي نگه داشته ميشويم.بعد دوباره به اين آيه که مي گفت"او در
جايگاه پالاينده و خالص کننده ي نقره خواهد نشست"فکر کرد...از نقره کار پرسيد آيا واقعاً در تمام مدتي
که نقره در حال خلوص يافتن است،او بايد آنجا جلو آتش بنشيند؟

مد جواب داد بله،نه تنها بايد آنجا بنشيند و قطعه ي نقره را نگهدارد بلکه بايد چشمانش را نيز تمام مدت
به آن بدوزد.اگر در تمام آن مدت،لحظه اي نقره را رها کند،خراب خواهد شد.

زن لحظه اي سکوت کرد.بعد پرسيد:"از کجا مي فهمي نقره کاملاً خالص شده است؟" مرد خنديد و
گفت:"خوب،خيلي راحت است.هر وقت تصوير خودم را در آن ببينم.

اگر امروز داغي آتش را احساس ميکني،به ياد داشته باش که خداوند چشم يه تو دوخته و همچنان به تو خواهد
نگريست تا تصوير خود را در تو ببيند.
"زندگي چون سکه است.تو ميتواني ان را هر جور که بخواهي خرج کني،اما فقط يک بار"

در مطب دکتر

parryharry2002 — Mon, 02 Feb 2009 21:41:03 GMT

در مطب دکتر به شدت به صدا در آمد.دکتر گفت" در را شکستی!بیا تو"

در باز شد و دختر کوچولوی نه ساله ای که خیلی پریشان بود به طرف دکتر دوید:"اقای دکتر!مادرم!"

و در حالی که نفس نفس میزد

ادامه داد:"التماس میکنم با من بیایید! مادرم خیلی مریض است."

دکتر گفت:"باید مادرت را اینجا بیاوری,من برای ویزیت به خانه ی کسی نمیروم.

دختر گفت:"ولی دکتر,من نمیتوانم.اگر شما نیایید او میمیرد."و اشک از چشمانش سرازیر شد.

دل دکتر به رحم آمد و تصمیم گرفت همراه او برود.دختر دکتر را به طرف خانه راهنمایی کرد

جایی که مادر بیمارش در رختخواب افتاده بود.

دکتر شروع کرد به معاینه و توانست با آمپول و قرص تب او را پایین بیاورد و نجاتش دهد.

او تمام طول شب را بر بالین زن ماند;تا صبح که علائم بهبود در او دیده شد.

زن به سختی چشمانش را باز کرد و از دکتر به خاطر کاری که کرده بو تشکر کرد.

دکتر به او گفت:"باید از دخترت تشکر کنی اگر او نبود حتما میمردی.

مادر با تعجب گفت:"ولی دکتر,دختر من سه سال است که از دنیا رفتی است!"

و به عکس بالای تختش اشاره کرد

پاهای دکتر با دیدن عکس روی دیوار سست شد

این همان دختر بود!!

فرشتهای کوچک و زیبا

به دلم موند

parryharry2002 — Sat, 10 Jan 2009 10:34:18 GMT

                                                     به دام موند يه بار يه روز يه جايي
                                      بگي مي خوامت
                                             بگي فقط واسه من عزيزي و بس
                                      چشمتم به نامت
                                                            کاشکي تو نگاه آخر
                                      اشک رو تو چشمام ميديدي
                                                         نو چي کردي با دل من
                                      عشقمو لايق نديدي
                                                          قلب تو انگار که نشنيد
                                      التماس اون چشمامو
                                                         تو چي کردي با دل من
                                      نديدي غم صدامو
                                             به دلم موند يه بار يه روز يه جايي
                                       بگي مي خوامت
                                               بگي فقط واسه من عزيزي و بس
                                       چشمام به نامت